Svo gaman í kanínuholunni núna. Er með gamla settið í heimsókn hjá mér og það er bara ótrúlegt bíó að fylgjast með svona nánast aldargömlum íslenskum viðbrögðum við hinu mjúka Danaveldi. Auðvitað er byrjað að hausta hér, sem þýðir að það er rigning og smá vindur. Gamli kíkir út um gluggann, fær augastað á blautum, blaktandi blöðum á trjánum, vegur og metur þá sjón út frá hinu þaulvana íslenska auga og segir: það er bara vont veður og rok hérna!

Leiðindablogg um að leiðast. Svoleiðis á varla að koma frá kanínunni, eða hvað?

Jamm, þannig er sálartetrið hjá kanínunni. Leiðist af og til. Hélt nú að annað yrði upp á teningnum þegar blessuð kanínubörnin væru komin til landsins, aftur, en nei ekki alveg. Hef allt of mikinn tíma á mínum höndum og hef enga hugmynd um hvernig mín á að höndla allan þennan tíma! Hef verið dugleg að lesa, hlusta á tónlist, horfa á True Blood (what else) jú else er svona menningartrip í glápsheimi. Evrópskar og asískar myndir og þess háttar gúmmulaði, og borða. Já, borða mikið af alls konar mat sem er bara frábært en það hlýtur eitthvað að vera að þegar maður dippar cheap ostasnakki ofaní smurost! Enda hef ekki gert annað en að bæta á mig síðan blessuðu kanínukrílin komu heim. Unglingurinn sem varð vitni að þessu varð hálfhrædd og hélt að mútta gengi með messías eða bara omen! Auk þess sem viskuhárin (þessi gráu) hafa byrjað að venja komur sínar hér á bæ. Hjálp! Hvað er að gerast?

Ó já, ég vildi svo gjarnan hjóla á eigin reiðhjóli (þarf að endurskilgreina reiðhjól eftir þetta). Kanínan og stóra systir, sem mætti kalla hérann, hafa haft kynni af spánverjum í Danaveldi (svokölluðum spinatorum) og strandamenningin hefur þ.a.l. blómstrað á mjög alþjóðlegan hátt. Sem er bara frábært þar sem kanínan á í leyndu ástarsambandi við spænskar strendur en nú var kominn tími til að kynnast þeim dönsku. Byrjað á unglingaströndinni í Kolding sem var svo sem í lagi, en hérinn brann reyndar á leiðinni þangað og vatnið var frekar gruggugt svo ekki var hægt að sjá alla dönsku krabbana í grynninu á ströndinni, hehe. Næsta strönd var svo í Vejle (n.b. allt inklusive spinatorar svo strandarmenningin héldist alþjóðleg) og sú strönd var gjörsamlega frábær, engir krabbar og ekkert gruggugt vatn, og endaði með ekta spænskri stemmningu sem þýðir síðbúinn kvöldmatur eftir ströndina og allt ferlega alþjóðlegt. Nú, nú er a.m.k. annar spinatorinn kominn upp á bragðið með að við kanínu/hérasystur erum frekar sólgnar í strandastemmninguna (ein að kynnast þessu svona í fyrsta sinn á efri árum, önnur bara háð ströndinni) svo að það var ákveðið að það skyldi hjólað á strönd í Kolding með bláum fána. Mitt eigið hjól í klessu, þar sem ég get hvorki hugsað vel um bíla eða hjól, þá fékkst lánshjól fyrir kanínuna, svona "konuhjól". Sem var reyndar nokkrum númerum of stórt fyrir þetta smákvikindi sem ég er, en what the heck! Á ströndina skulum við, risahjól eður ei! Svo það var haldið af stað og all is well in the town, svo kom að því að fara skógarleiðina! Upp og niður, og út og suður þar sem við villtumst ansi oft á leiðinni. Heildarsumman af vegalengdinni átti að vera 20km en mig grunar að það hafi verið 10km of lítið.. Lentum á ströndinni eftir reyndar fallegasta ferðalag um Danmörku sem ég hef farið á þessum tæplega 2 árum mínum í þessu augljóslega fallega landi og þar sem vindurinn var í stuði enduðu kanínu/hérasysturnar í nettum blundi á ströndinni, þrátt fyrir bláan fána þá voru gárurnar næstum öldur og spinatorinn sá eini sem hafði nægilega strandarástríðu til að skella sér í sjóinn. Svo var haldið heim á leið og mín fann um leið og snert var á konulánshjólinu að ekki væri allt með felldu. Í rúmlega 10km hafði mín þurft að teygja á fótleggjunum nokkrum cm lengra en líkamlega var mögulegt. Sem þýddi að fallega heimleiðin, án nokkurra villustiga, varð hreinleg kvöl! Guess where! Megnið af tímanum hugsaði kanínan: Þetta er verra en slæmt kynlíf!!! Ouch, þetta er hreinlega verra en slæmt kynlíf!! Hjálp, þurfum við virkilega að hjóla þetta? Og þaðan eftir götunum, eða skógarstígnum. Sem eiginlega fær mig til að hugsa hvort verulega slæmt kynlíf sé eins og að hjóla, musclememory you know...

Jæja, þá er kanínan ein í koti aftur. Sem er alveg ágætt í sjálfu sér. Veðrið er gott og verður betra, thank God, og atvinnuleysið hefur bankað upp á eins og við var að búast, en hvað svo? Núna þarf bara að finna leiðir til að drepa tímann þangað til skólinn byrjar, gera svona góða og holla hluti eins og að finna leiðir til að fjármagna námið, sem er jú ævintýri í sjálfu sér, en hvernig á kanínan að fylla upp í dauðu tímana þar á milli? Sérstaklega núna þar sem engin kanínubörn eru skoppandi um á heimilinu og allir að vinna ennþá eða eru bara uppteknir á dagtíma við að gera það sem fólk gerir. Og hvað er það sem fólk gerir?

Fiskar: Stuttar ferðir, skriftir, kennsla og tengsl við systkini veita þér mikla ánægju á komandi ári. Góðar fréttir frá fjarlægum slóðum gætu létt á hjarta þínu.

Já, eða þannig sko. Hef verið svo önnum kafin við að drukkna í önnum að bráðum veit ég varla hvað snýr upp eða niður. Alltaf jafnbrjálað að gera í vinnunni minni svo að mig kvíður fyrir sumartímanum sem mun samanstanda af tímabundnu atvinnuleysi fram að skólabyrjun en þá mun kanínan leggja í kapphlaupið mikla að útskrifast sem pædagog frá Dk. En hvað hefur svo drifið á daga litlu fjölskyldunnar?

Þvílík hamingja! Úr óvæntri átt kom ylur i Danmörkina Yfir 20 stiga hiti og hægt að skoppast um á stuttermum og svitna undan bakpokanum á heimleið úr vinnu. Án gríns, svona á lífið að vera, bara bæta við 5 til 10 gráðum næstu mánuði og þá er allt að gerast. Annars verður maður óttalega latur í svona sumarástandi, en það er alveg í lagi mín vegna. Nenni hvort eð er ekki að byrja á einhverju tuskuæði núna. Magnana magnana.......

Æ bara að prufa íslenska stafrófið í tölvulingnum, en er enn opinberlega tölvufötluð samkvæmt skyldfólki mínu í Kolding. Svo verð ég að henda inn enn einni pælingu um tímann, eða meira svona hjúkkit tilfinningu. Hef einhvern veginn alltaf litið til ellikellingu með hálfu hornauga (ferli sem hófst við hnignunaraldurinn sem er n.b. 25 ára) og ekki alveg lifað í sátt og samlyndi með ofurhraðanum sem virtist koma í kjölfar 30+ með tilheyrandi fólksfjölgunum (það sem maður-nei kona- leggur á sig) og árin bara þutu framhjá á ljóshraða frekar en ofurhraða. Og ofan í alla þá persónulegu skelfingu sem þessu fylgdi voru manneskjur sem höfðu lifað af 40+ þvaðrandi um að allt er fertugum fært, lífið hefst um fertugt og þaðan eftir (grafar)bökkunum! Hef spurt mig hvort þetta fólk sé ruglað með elliglöp eða eitthvað. Þetta getur ekki verið svona frábært. Auðvitað hef ég fengið smá aha-fatt og er byrjuð að tyggja varlega ofan í mig hluta af mínum fordómum og pempíuskap. Tíminn flýgur hraðar eftir því sem við eldumst svo við þurfum ekki að þjást í síendurtekningum lífsins. Held bara að þetta sé innbyggt varnarkerfi gegn leiða og kanski, bara kanski, finnst (miðaldra) manneskju hún megna meira þar sem það sem einu sinni var nýtt er orðið hluti af sjálfvirkninni og loksins (húrra!) smá olnbogarými fyrir allt þetta sem var sett á bak við eyrað á yngri árum. Jebbs, held að ég sé að endurtaka sjálfa mig en þá er kanski spurning um að leita hjálpar hjá öldrunarlækninum  Ætla að fara að hrjóta núna eða eitthvað svona elli eitthvað.

Umræda er eitthvad sem kanínan hefur velt fyrir sér í einhvern tíma. Af thví af mér hefur fundist hana vanta ad miklu leyti á Íslandi. Eins og ávanabindandi efni er mbl.is ordid fyrir mér og sídustu daga eru háskólaumrædurnar fréttaefni landans. Ég rakst á grein thar sem einhver prófessor líkti umrædu á íslandi vid Morfís keppnirnar. Ég get eiginlega ekki verid meira sammála án thess thó ad vita nánar um thennan fyrirlestur. Merkilegt nokk hefur mér alla tíd fundist erfitt ad heyra einhvern hljóm rökrædu eda málefnalegrar umrædu í nær- og fjærumhverfi mínu á hinu gamla góda. Thad hefur verid eins og enginn nenni thví eda hafi kjark og vit til thess ad leggja út í málefnalega umrædu. Allt á eda átti ad hlaupa á slagordum án nokkurra málalenginga. Spyr mig; hvar eru gædin í thess háttar umrædu?

Get ekki annad en kvartad undan Vetri konungi, sem er ordinn einn af thessum leidinlegu gestum í tilverunni. Vorstemningin er búin ad vera á fullu út um allt í baunalandinu; syngjandi fuglar ad húkka sér deit yfir sumarid, grasid ordid grænt, pöddulífid ordid litríkara med maríuhænum og fidrildum, og kanínan komin med lit í andlitid En hvad gerist svo? Thad byrjadi bara ad snjóa! Ad vísu brádnudu flygsurnar rétt fyrir lendingu, en samt var thetta eitthvad svo mikill bömmer, haha. Skil tepruganginn í dönunum betur núna thegar ég hef vanist mjúkri tilveru. Thad virdist thurfa lítid til setja vælutakkann á ON. Ætti kanski ad smella mér heim á litlu klöppina (eda klepp?) og fá smá víkingaatferlismótun í ædarnar, hmmm....med náttúruhamförum, vaxtaverkjum í thjódarsálinni og dómsdagsspádómum ædstastrumps

Brrr....frá soft(ice)Bunny

Mbl.is er sérstakt fyrirbæri, þá með tilliti til hver stjórnar þar á bæ. Allt vitlaust í bloggheimum af því að það kom frétt um að Ísland væri ruslmatur í fjármálaheiminum út af því hvernig tekið er á lánasamningum. Og já, það er víst svaðalegur klofningur hja VG. Rakst samt á eitt gott blogg hjá mbl.is: http://islandsfengur.blog.is/blog/islandsfengur/entry/1023444/ og hjarta mitt fagnaði að það hafi einhvern tíma verið íslenskur stjórnmálamaður sem sagði þó eitthvað af viti og sem var (og er) satt.

Dhæs......frá mbl-bunny

Er að skila börnunum á Kastrup og upp í vél til Íslands og viti menn! Fyrsti snjórinn er að falla .... mmmm...

Snowflakey kisses from snowbunny

En ekki hjá mér. Ég bý nefnilega ekki á Íslandi en segi mörgum dönskum börnum sögur af okkar 13 ástkæru vitleysingum ofan úr fjöllunum. Annars væri ég svo sem til í að fá eitthvað gott í skóinn þessa dagana. Það hlýtur annars að fylgja því einhver streita að vera jólasveinn. Ég t.d. get ekki tekið út hina íslensku Þorláksmessustreitu þar sem allir pakkar þurfa að vera komnir um borð í flugvél eftir 4 daga, en samt fæ ég svo sem smáhnút í magann yfir öllu úrvalinu og að allt sem mig langar til að gefa mínum nánustu, við fyrstu skoðun, kostar þokkalega mikið. Meira að segja á íslenskum mælikvarða. Og það þýðir að ég þarf að leggja út einhverjar pælingar um jólabudget og leita.... já leita að skemmtilegum jólagjöfum handa fólkinu sem mér þykir hvað vænst um. Fyrir þaulvana innkaupaleiðangurshafa gæti þetta reynst leikur einn, og jafnvel mikil gleði sem fylgir í kaupbæti, en fyrir mig er þetta svona jóla-survivor leikur og þegar ég hef náð að kaupa ásættanlega jólagjöf (og þá búin að vega að meta allar aðstæður frá fjárhagslegu, einstaklingsbundnu og sálfræðilegu sjónarmiði) kemur svona hjúkk-it tilfinning; 1 down 10 to go.  Og svo bara að halda áfram. Á morgun.

Annars verð ég að viðra smá pælingar um Nóbels friðarverðlaunin. Það er að fæðast í hausnum á kanínunni svona bömmer tilfinning að við erum að verðlauna einmitt það. Svona tilfinningu, ekki bömmer, en von. Og vonin sem tók á móti verðlaununum, með reyndar frekar þjáðum andlitsdráttum (aka steinrunnum fýlusvip sem sá lítið bregða fyrir í alþjóðlegum fjölmiðlum meðan á kosningarbaráttuni stóð, hmmm) sagði að það getur kostað stríð til að fá frið. Viðkomandi, sem er í sögulegu samhengi að segja satt, þannig lagað, hefði alveg eins getað látið sig hverfa. Alla vega týndist vonartilfinning mín og er hennar sárt saknað.
Stundum er ekki nóg að hafa staðreyndirnar á hreinu, sérstaklega ekki ef maður er vonartákn sjálfur............

HejHej frá hopeless Bunny

Blessaði grámyglaði nóvember mánuður í Danaveldi fékk mig til að finnast ég vera 100 ára gömul! Brjálað að gera í vinnunni minni, brjálað að gera á heimilinu og streituskalinn sprengdur á hinum ýmsum sviðum tilverunnar.... úha! En það er eiginlega ekki það versta. Það versta var þessi ellitilfinning í öllu amstrinu. Svona slow-motion þyngslatilfinning á nánast hverjum degi í nóvember. Og það rann upp fyrir mér af hverju þegar það var tilkynnt um rigningarmet í nóvember í dönsku fréttunum. Við fengum 27 rigningardaga af 30 í þessum leiðinlegasta mánuði í Danaveldi. Sannkallaður monsoon mánuður!
Mikið er ég fegin að desember er kominn með jólastemmningu og kærkomnu jólafríi. Svo núna anga ég bara af piparkökum og tilhlökkun

Gleðilegan desember mánuð! frá hálfrakri kanínu....